Dwazentalige Dijkgraaf blikt terug

Met zeerwelvermoedelijk o.a. (mede)staatsaanjager van personvrijheid ten behoeve van o.m. totaal onverdiend (bedrijfs)academisch aanzien en zaken als DPG's (wetenschaps)journalistiek, beroepsironicus en teleologisch verward topwetenschapper annex ASML-kwantumillusionist Robbert Dijkgraaf...

https://www.nrc.nl/nieuws/2024/06/14/robbert-dijkgraaf-in-het-gepolariseerde-debat-moet-je-als-minister-een-dempende-werking-hebben-a4856431

Die voor - het onmiskenbaar economisch ver rechtse - D66 minister van onderwijs cosplayde in regering met de sociaal-economisch ver rechtse VVD en CDA plus klinklare relidiotenpartij ChristenUnie, maar heden meent dat ie "'morele bezwaren.. [heeft] om samen te werken met extreem rechts'"..

Een kennelijke identiteitscrisis hoogstwaarschijnlijk veroorzaakt door precies dezelfde stoornis aan politieke cognities waaronder datzelfde 'extreem rechts' onze academiën nog altijd een linkse aangelegenheid waant; volgens de wolf feitelijke groepspsychose*, volautomatisch bewerkstelligd met immer gaande culturele genocide op - traditioneel seculier - links door een 'democratisch' façadebolwerk dat schijnbaar van niks meer dan vanzelfsprekende lucrativiteit in puur moreel vacuüm aan elkaar kleeft...

En een welingevlochten kaste van zich telkens, in absentie van serieus alternatief, handig 'niet ver rechts' afficherende, verrechtsingmedeplichtige, ver rechtse groothoofden, zoals bijvoorbeeld de Robbert en z'n KNAW netwerkje van opvallend vaak intellectueel gewoonweg zielig onderontwikkelde (semi)relidioten**.. 

Bovendien blijkbaar nogal plakhandigen die voor hun boterhammen schijnbaar vooral dolgraag het werk van linksmensen stelselmatig achteroverdrukken - misschien ijdel met de hoop dat er dan vanzelf wel eentje hun Rijksdagequivalent in de hens komt steken.

* Uit historische discontinuïteit van ons collectief verstand, al decennialang professioneel veroorzaakt met o.a. psychologische (koude)oorlogsvoering die eigenlijk - kennelijk, volgens het voor u gedocumenteerd retrospect van de wolf - helemaal niet ophield in 1989***.

** Zie de scroll hier voor voorbeelden in overvloed.

*** Toen vrijhandelimperialisme - dat zich met name voortplant via corporate lichamen van VOC-mentaliteit doordrongen; ter hedendaags front bewapend met internationale zakenmachines efficiënter dan in Hitler's natste endlösungsdroom -, vanwege weggevallen weerstand van de Sovjet Unie, onze democratische rechtsstaten schijnbaar van secundair- naar primair doelwit promoveerde; waar het zgn. 'einde van de geschiedenis' misschien toch eerder het begin was van een - totalitairistisch - bedrijfsmatig georganiseerd, historisch malrevisionisme.

Plus als je dan als rechtsstaatsgereedschap ook nog enkel een reusachtige hamer hebt maar tevens de dwangmatig compulsieve neiging om daar voornamelijk voortdurend mee achter uitgehongerde paupers aan te jagen niet onderdrukken kunt****, zou je uiteindelijk weleens een hoop gevaarlijk loszittende spijkers aan je ondertussen vakkundig door zwaargewichten betrampoleerde staatsbestel over het hoofd kunnen zien.

**** Waar - sinds minstens begin deze eeuw - prioriteit der systemische gedragscorrecties in de regel bijna altijd blijkt te zijn om sloebers annex 'klanten' (terug) in het gareel van - arbeidsparasitaire - economische hiërarchie te krijgen; die rangorde van rijkdom bovendien van bovenaf, als evident cliëntelisme uitgedrukt in bijvoorbeeld natiebrede staatspropaganda met kenbaar uiteindelijk vnl. privaat voordeel ,- ruimschoots aangetoond door m.n. (kennelijk staatsbeneficiaire) grootbedrijfse pers tegelijkertijd blijkbaar systematisch niet kundig of bereid daarin ook de klare, ver rechtse patronen te ontdekken - onevenredige politieke toegang heeft tot zgn. democratische vertegenwoordiging ten koste van zwakkere schouders... 

De wolf noemt zoiets een morsdood weggevertje dat gewoonweg fascisme beduidt, alsmede inmiddels openlijke repetitie illustreert van de historische continuïteit waarmee een - discourselijk immens overgerepresenteerde - middenklasse in zulke processen klaarblijkelijk gemiddeld pas haar bek opentrekt zodra ze zelf nadrukkelijk aan de beurt ter kwalijks ontvangend uiteinde van die (klasse)oppressie dreigt te gaan terechtkomen.