Schrijver leende woordenboek aan Sander Schimmelpenninck, ding kwam (naar vermeend) nooit meer terug

Waar Peter Middendorp voor de Volkskrant vandaag van gisteren een stukje doet waar de VVD zogenaamd niet vrijwel immer een hiërarchiebestendigende, autoritaire partij onder mom van haar tegendeel was:

"Vroeger [maar hoeveel dan Peter?] bestond de VVD uit liberalen en conservatieven..", lees: sociaal (d.w.z.: qua klasseblinde identiteitspolitiek) liberaal economisch (liberalistisch) conservatieven en sociaal conservatief economisch (liberalistisch) conservatieven; waar modern economisch liberalisme - als een stukje orwelliaanse newspeak - juist refereert aan behoud- en uitvergroting van machtsonevenwichten per conservatie (door het rechtsstatelijk vrijlaten) van een in wezen imperialistische, kolonialistische, internationaal-kapitalistische economie, die blijkbaar vanzelf neigt naar fascisme - een soort inwendiggekeerd imperialistisch kolonialisme van zgn. democratische westerse rechtsstaten... 

"De liberalen zijn al even verdwenen, maar zijn er nog wel conservatieven?"

https://www.volkskrant.nl/columns-van-de-dag/welke-minister-walgt-er-van-zijn-burgers-het-hoort-bij-de-manier-waarop-yesilgoz-politiek-bedrijft~b1383307

Het polderse Middendorp ".. denk[t] haast van niet.."

Want "Iemand die bang wil maken om te demonstreren, een regering vormt met extreem-rechts, wil niet behouden, maar de status quo veranderen, en is dus niet conservatief, maar op z'n minst reactionair."...

Ondoordachte bewering van de taalprofessional en reden waarom de hele redactie van de wolf vanochtend, klokslag half acht, grommend uit z'n naslaap werd gebeld door een woedende Uri Rosenthal die - bij deze - vooral in onze onafhankelijke pers wil benadrukken dit keer totaal niet - zoals normaal - geconsulteerd te zijn over gegeven semantiek.

Na een uurtje of anderhalf telefonisch soebatten tussen de gespleten conservatieve- en 'liberale' persoonlijkheden van Uri met onze redactie als toehoorder die natuurlijk niks mocht inbrengen, konden wij uit monde van de Nederlandse autoriteit in woordbetekenissen die Uri heet echter met diens toestemming het volgende opschrijven over de term 'reactionair':

'1) Strevend naar behoud of herstel van het oude en.. nieuwe afwijzend (vooral in maatschappelijk en politiek opzicht, 2) politicus die het oude wil behouden of herstellen.'

Waar de reactionair - althans volgens de wolf, want Uri had daarover allicht helemaal geen mening - immer politiek conservator van primordale rangorde is, wier uitgedrukte reactiviteit grofweg omgekeerd verhoudt tot de mate waarin een anti-democratische, zelfconservatieve - inherent onderklasseminachtende - economische hiërarchie ons publieke debat (mede wijtens beroepsironische vakmanspers als van de Volksramp) met gezwets kan beheersen.