"De maat is vol"

Aldus de grootste gettoverhuurder van Midden-West Noord-Brabant, mensensloperij WonenBreburg in een schrijven* naar aanleiding van meen ik 'klantencontact' waarbij ik - nogal tegen het zere been van de andere zijde - hardop suggereerde dat de organisatie wellicht - evenals zekere kampen ter jaren veertig van de vorige eeuw - een bepaald type werknemers aantrekt...

Een en ander in conversatie over mijn voordeur, die ik onlangs - zelfbuitengesloten - heb beschadigd om weer binnen te komen, zelf herstelde met glasvezelplamuur - tot waarschijnlijk steviger dan ie was toen ik hier introk; absoluut een topicale materiaalupgrade - en die nu volgens mij enkel nog een kleine schuur- plus schilderbeurt behoeft..

Waarover ik de 'huisvester' eerder belde teneinde te informeren naar het kleurnummer van een mijns inziens walgelijk oranje dat daarvoor nodig is, waarvoor - althans zo geïmpliceerd - zou worden gezorgd...

Om vervolgens een brief te krijgen over het opmeten van een nieuwe geheel nieuwe deur - die ik dan vast wel zal mogen betalen**..

Waarna ik dus nogmaals contact opnam ter pleidooi voor wat eigen arbeid en om nogmaals het nummer van de verfkleur te vragen; overigens over een deur die - vijftien jaar geleden - al herstelde braakschade vertoonde toen ik de 'woning' betrok.

Godwin uitgesproken, dingen zijn teruggezegd en de man - laten we hem Bas noemen - hing op. Dus belde ik nogmaals om wederom te informeren naar wat we nou gingen doen met die deur, waarop weer een andere persoon me onmiddelijk vertelde dat ik vandaar nóg een brief krijgen zou (zie inzet)...

En daarmee klapt de autoritair paternalistische muizenval uiteindelijk natuurlijk graag op de neus van de wolf..

Kennelijk ontgaat het de corporatie immer geheel, dat voor mij de maat reeds aardig vol was was toen ik hier tussen 2009 en 2014 iedere ochtend wakker werd in benzinedamp uit een inpandige bergruimte in de lifthal en mijn huisvester - tegen beter weten in, zo bleek achteraf - volmondig deed alsof ik me dat inbeeldde...

Dat ik ondertussen ook de jarenlange herrie, is het niet van buren of - bijzonder horeca-ondernemersvriendelijk ingerichte - buitenomgeving, dan komt het wel van WonenBreburg zelf - tevens talloze malen veel vriendelijker daar gemeld dan sommige gistvruchtenconnaisseurs der zelfbedorven communicatiedynamiek (want daar zitten ongetwijfeld ook schreeuwmomenten in***) u graag zouden wijsmaken -, waar ze blijkbaar menen - binnen kantooruren - te pas en te onpas met zware machinerie onbeperkt lawaai te mogen maken in een complex waarvan ze eigenlijk verdomd goed beseffen dat het structureel onvoldoende weerstand biedt tegen geluidsoverdracht, kotsbeu ben..

Of het lettergezet gebelazer, zoals bijgevoegde kwestie van - ik meen opzettelijk - eigenhandigverrotte kersen plukken of - pas twee jaar terug nog - over een scheur in mijn 'tuin'muur, waarmee die 'klanten' hokhuurders gerust beroepsmatig allerlei oren aan trachten te naaien...

En dat ik de concentratie van sociaal-economische, psychologische ellende die met zulke systemische wanprestaties ieder moment van je wezen mogen gaan beheersen, nog véél kotser beuer ben..

Evenals daaropvolgende autoritairdere streken van een woonbedrijf dat willens en wetens altijd stokdoof is voor kritiek op haar eigen - minstens systemisch nalatig, mijns inziens ronduit sadistisch - gedrag plus gevolgen daarvan, maar dat mij vervolgens wel met 'ordegesprek' wil wijzen op de gevolgen van het mijne.

Dus de maat is inderdaad vol!

Sprak een economisch overmens als Beau van Erven Dorens er nou alleen nog maar ergens onderhand wat schande van...

Want - laten we eerlijk zijn - niks maalt in onze heilige mallemolen van systematisch gepretendeerde reputaties immers ooit werkelijk om mensenrecht, welzijn, gezondheid of zelfs veiligheid (maar enkel om de centen), tenzij je dure netwerken met vleesgeworden statusvliegwielen hebt om daarover ver en breed jouw eventueel jammergeluid uit te dragen. En anders walst onze gevestigde wanorde, zonder pardon of omkijken, doodleuk je hele leven plat met voortrollende, politiek zwaargestoorde mensecologie.. 

Tot er niet meer dan (zgn.) persoonlijkheidsstoornis van je overblijft. Maar in realiteit - tegenwoordig, in dit droomland, helaas vooral mijn conclusie -, is er denk ik geen bestempeling met geïmpliceerd fascisme zo voortreffelijk juist getroffen als middenin het aanzien van lieden die je vanwege zoiets liefst wettelijk, met de ernst van bijvoorbeeld - "ontbinding.. huurcontract" - gedreigde uit'huis'zetting, tot stilzwijgen dicteren.

* Ter bedrijfsmatige ongenuanceerdheid van een relatief invloedrijke 'sociale partner' van (o.a.) gemeente Tilburg. Waar blijkbaar niemand, van de enkel professioneel ironici die er werken, verschil verstaat tussen sarcasme en taalexpliciete boosheid of agressie... 

Ik wil dat best eens komen uitleggen WonenBreburg - met de hoop dat simpele waarheid je dan niet teveel intimideert -, maar eerst effe zien of ik dan niet doodmoe van feitelijk jullie troep ben.

** Waar dan ondertussen - blijkens zich aandienende bemoeizorg - hetzelfde netwerkje dat meen ik tevens al jaren o.m. mijn journalistieke werk saboteert zodat ik hier nooit meer op eigen kracht wegkom (en - geheel voorspelbaar - vanzelfsprekend alleen maar bozer word qua grondstaat en uitingen), rondlastert dat ik niet zelfredzaam - kennelijk de nieuwste trend in Münchhausen-by-proxy - zou zijn omdat ik zgn. te vaak partneroverheden bel over geluidsoverlast, in plaats van zelf rond- en door de flat te patrouilleren - en er zijn hier periodes waarin je daaraan bijna een dagelijkse vierentwintiguurstaak zou hebben - op zoek naar waar ik dan moet vragen of het wat zachter kan..

Ervaring me echter leerde dat zoiets in het beste geval meestal uitloopt op een stellig 'nee', terwijl je in het slechtste geval simpelweg reëele kans loopt iemand onplezierig te ontmoeten die achteraf tot niks minder dan koelbloedige moord in staat blijkt. Nul fantasie aan.

*** Wat - in de optiek van georganiseerde machtsbastions - blijkbaar erger is dan als verhuurder soms weken achtereen je sociale huisvesting reduceren tot weinig meer dan psychologisch martelkamp voor bewoners en 'normaliter' met hopen omgevingsstress - bij benadering meen ik binnenstedelijke modus operandus van zowel huisvester als 'carnavalsvereniging' gemeente Tilburg - mensen ziek maken.