Politiek irrelevante academische snelheidstwijfel speelt affectief relevant wetenschappelijk valentieomslagpunt, of zoiets
In NRC wetenschap vandaag van gisteren...
https://www.nrc.nl/nieuws/2024/03/06/kan-het-meest-pessimistische-klimaatscenario-overboord-a4192259
"Het meest pessimistische klimaatscenario kan overboord, vinden sommige wetenschappers. Is dat net zo goed nieuws als het lijkt?"
En een doorklikkop die gaat van:
"Kan het meest pessimistische klimaatscenario overboord? De mens stoot minder.. uit dan verwacht. Toch mogen we dat pessimistische scenario niet negeren, volgens sommige klimaatwetenschappers."
Vanwaar het dan überhaupt "goed nieuws" zou lijken om geen ultiem slecht nieuws van gaande klimaatcatastrofe te hoeven verdragen omdat zulks ons nou eenmaal - wellicht - op slechts een fractie van de maximum snelheid overstormt, wordt mij verder niet duidelijk.
Even mistig blijft mij overigens de motivatie waarmee een objectieve krantenredactie (;)) wetenschappelijke onenigheid over hoe rap we misschien precies verder in de shit komen, aanwendt als mogelijk emotievalentieverschuivend waardeoordeel met - dan detrimentale - sociologische potentie van kwalijke zelfvernietigende voorspelling...
Terwijl het voor onze kennelijke noodzaak tot handelen natuurlijk helemaal niet uitmaakt wat de onderwezen uitersten in dat debat exact vinden van zo'n rampsnelheid.
Reacties
Een reactie posten