Ironisch bericht uit Bentham's fritkot
Over de gevangenis van Antwerpen, waar gedetineerde ".. J... niet alleen bont en blauw werd geslagen en anaal verkracht met.. bezemsteel.." of met ".. kokend water.." overgoten, ".. maar ook psychisch gefolterd."...
En Marije Vlaskamp dus schijnbaar meent dat aan zulke mishandeling geen enorme psychische component zou zitten, terwijl ze in ".. een boterham met uitwerpselen.. [moeten] opeten.." bijvoorbeeld geen fysiek geweld herkent.
Kennelijk immer snotverkouden persbloedhond de Volkskrant notuleert daarover - ".. personeel had niets in de gaten.." - verder o.a.:
"Het gruwelijke geweld en geschreeuw vielen.. gevangenispersoneel niet op, omdat.. celgenoten.. J. dwongen bij.. telling.. drie keer per dag.. zwijgend onder.. deken te blijven liggen en als teken van leven zijn hand op te steken, aldus.. vakbonden.. gevangenispersoneel in.. persverklaring."
Misschien vooral erg weinig verklaring die bijzonder ironische pers krijgt, aangezien er allicht weinig logica zit in de bewering dat geschreeuw van een subject doorgaans niet opviel omdat hetzelfde subject drie keer per dag z'n mond gedwongen hield...
Waar eigenlijke professionele bewakersgedachtegang mij eerder ergens lijkt te strekken van: 'zolang het nog beweegt, zal het onze tijd wel duren'; beroepssadisme per geveinsde onwetendheid.
En zoiets heet meen ik wellicht toch medeplichtig.
Reacties
Een reactie posten