Evolutiebiologie(esthetiekgymnastiek)

Met Cambridge evolutiebiologieprofessor Laura van Holstein die kennelijk niet weet wanneer ze moet stoppen met praten...

https://www.nrc.nl/nieuws/2023/12/07/wij-mensen-vinden-het-slim-dat-we-gereedschap-gebruiken-maar-in-feite-is-het-een-noodoplossing-a4183462

Zodoende aan de ene kant - terecht - stelt dat "Ook in de evolutiebiologie.. soms te veel in hokjes [wordt] gedacht", waar het vloeibaar soortconcept - als een soort Schrödingers kat - nou eenmaal bemeten wordt per tijdelijke - schijnstatische - eenheden die per definitie ontwerkelijken.

Eenmaal op dreef, maakt het scepticisme echter rap plaatst voor onnozele assertie - waar de wolf natuurlijk van smult - ter zelfprofileringsdrift:

"Je kunt één niche op twee manieren bezetten, denkt Van Holstein: 'Met of zonder tools. Zo heb je op de Galapagoseilanden spechtvinken, die net als echte spechten insecten uit dood hout peuteren, maar daarvoor in plaats van.. snavel takjes gebruiken.'"

Waar het de evolutiebioloog bestaat feitelijke niche te reduceren tot het hokje voedseltype, betreffende een diersoort die behoort tot een klasse waarin het bijvoorbeeld niet ongewoon is nesten te bouwen als gereedschap voor de voortplanting...

Gereedschapgebruik in één domein bovendien best weleens de cognitieve bedrading zou kunnen bestendigen voor verder gereedschapgebruik.

Van Holstein vervolgt: "'Je zou dus kunnen zeggen: als je minder gespecialiseerd bent - bijvoorbeeld doordat je geen spechtensnavel hebt - dan moet je slim genoeg zijn om de competitie [*] te kunnen aangaan met behulp van gereedschap..'"

En dan: "'Maar ja, is dat echt slim? Je kunt ook zeggen: als je tools nodig hebt ben je eigenlijk een loser, omdat je uit je niche dreigt te worden weggeduwd door beter aangepaste soorten.'".

Onze professor van vandaag haar 'teveel hokjes' van zonet dus nog op dezelfde krantenpagina uit hun niche dondert, met de expliciete veronderstelling dat biologie hier een feitelijk esthetisch (i.p.v. wetenschappelijk) oordeel rechtvaardigt waarbij aanpassing van het (bekrompen hokje) lichaam minus (bekrompen hokje) brein een andere sociale optiek hoort te oogsten dan aanpassing van het brein minus lichaam, waar die twee echter vanzelfsprekend onlosmakelijk verbonden zijn in dieren.

En ook 'gereedschap' is hier mijns inziens eigenlijk een bekrompen hokje, waarmee strikter inherent (pseudo)biologisch - 'slim' of 'een loser' - onderscheid wordt gefingeerd tussen verschillende manieren van interactie met de leefomgeving dan vanuit de neurologische basis van gedrag geoorloofd lijkt; er is namelijk geen hard fysiologisch verschil tussen het leren gebruiken van je eigen voorpoot of een pen daarin, 'slim' of 'loser' betekenen daarbij helemaal niks op populatiebiologieniveau.

* 'Competitie' is echter een populatiedynamisch begrip, terwijl de psychologie - tevens de grond van 'slim genoeg zijn' - van dierlijke individuen allicht beter begrepen wordt als gedreven door zelfbehoud.