Hoogleraren zakken voor spiegeltest?

Waar 'wetenschaps''journalist' Jean-Pierre Geelen - in navolging van een PLOS One artikel - meent dat "hanen [die] zakken voor klassieke spiegelproef" (doorgaans volbracht wanneer subjecten stelselmatig via een spiegel door onderzoekers aangebrachte stippen op het lijf inspecteren die slechts via het eigen spiegelbeeld waarneembaar zijn) toch zelfbewustzijn tonen omdat de dieren naar hun spiegelbeeld geen alarmsignalen geven, terwijl ze zulks wél doen naar soortgenoten wanneer die enkel te zien zijn door een glazen wand.

https://www.volkskrant.nl/wetenschap/hanen-zakken-voor-klassieke-spiegelproef-maar-tonen-in-test-toch-zelfbewustzijn~bfbea78d

"Hoogleraar cognitieve psychologie" te Leiden "Mariska Kret" en "Estaban Rivas psycholoog bij het Instituut voor Dieren in Filosofie en Wetenschap" dat onderzoek vervolgens prijzen...

Kret: "'Te vaak nemen wetenschappers iets uniek menselijks om te onderzoeken of dieren dat ook kunnen.. komen er dan achter dat dat niet zo is'" en "'De onderzoekers missen dan allerlei aspecten van diergedrag, omdat ze op de verkeerde dingen letten'".. 

Waar onderzoekers zogezegd falen vanwege precies een hiaat dat het gegeven onderzoek plus door Geelen geraadpleegd psychologen hier volgens mij keihard parten speelt.

Zo zien beiden geleerden blijkbaar niet de alternatieve optie: dat hanen wellicht gewoonweg (automatisch) geen waarschuwingswaardig sociaal partners zien in dieren waarmee ze niet werkelijk fysiek - pikordelijk -, maar enkel visueel bekend zijn*...

Er ter oorsprong van die actie bijvoorbeeld een combinatie van heden visuele waarneming én herinnering aan eerdere lichamelijke - sociale - interactie leidend zou kunnen zijn.

"All animals" waren volgens de studie namelijk weliswaar "completely naive to any experiments and mirrors", maar i.i.g. deels niet onbekend met elkaar...

Bij een eerste van twee experimenten - "Each breed was kept under conventional free-range conditions... housed in single-sex groups" - kenden tenminste hanen van gelijke variëteit elkaar intiem, en bij het tweede waren - buiten de testfase - simpelweg álle hanen samen gehuisvest.

* Wellicht van een soort nepotisme dat dan regelmatig zowel hoender als mens lijkt te instrueren - misschien ook verbandhoudend met het mijns inziens feit dat u helemaal niemand kent met een van nature groene baard -, maar dat terzijde.