Straw man much?

Waar Aleid Truijens pleit voor het Nederlands als voertaal binnen onze universiteiten, omdat studenten in het Engels zgn. "niet op de top van hun kunnen [kunnen] zijn"...

https://www.volkskrant.nl/columns-van-de-dag/docenten-en-studenten-communiceren-in-een-taal-waarin-ze-niet-op-de-top-van-hun-kunnen-zijn~b51b9111

Maar Aleid, wordt die top van dat kunnen in wat wereldwijd simpelweg hedendaagse wetenschappelijke voertaal is dan niet voornamelijk bepaald door de degelijkheid van onderwijs in die taal tot de leeftijd van een jaar of tien?

En is een "sterk argument" als Frits van Oostrom's "Als de universiteit een Engelstalige monocultuur wordt, belanden we pas echt in middeleeuwse toestanden, met hun vervaarlijke afstanden tussen hoogopgeleiden en de rest.", dan niet eigenlijk een stroman die ons afleidt van de noodzaak tot beter basisonderwijs?

Hoe moeten we ons immers met enkel prima Nederlands wapenen tegen invloedige "middeleeuwse toestanden"* en "vervaarlijke" sociaal-economische "afstanden" waarvoor zich men ter legitimatie ongetwijfeld beroept op bakken kennis en interpretaties die letterlijk regelmatig alleen in het Engels bestaan?

Wat zoeken we dan eigenlijk - behalve onze voortschrijdende knechting - in zo'n situatie waar we ongetwijfeld gehorig blijven aan internationale bijbels vol mogelijke kennis die echter minstens soms naadloos overvloeit in realiteitsweerspannig gospel, maar waar de meesten van ons het latijn daarin niet machtig zijn?

"Het is voor leraren, rechters, artsen en psychologen essentieel om soepel en op hoog niveau te communiceren in de moedertaal. De taal van de straat, van de krant en de politiek. Het is verdrietig om te zien hoe docenten en studenten communiceren in een taal waarin ze niet op de top van hun kunnen zijn."

En vandaar stemt het mij bijna hopeloos treurig om te zien hoe de top van ons kunnen hier in wat (dezelfde) sommigen onder ons bepleiten als de beste taal voor ons meeste hoger onderwijs, blijkbaar o.a. bestaat uit veelbeprezen auteurs die in de (vermoedelijk uitvoerig geredacteerde) "taal van de krant" kennelijk niet eens verstaan dat verdriet de talige uitdrukking van een subjectieve emotie is...

Wat ook (weer) impliceert dat er misschien toch wat ernstigers aan de hand is met ons discours dan teveel academisch Engels.

* Als we tenminste eventjes je kennelijke professionele ironie over sociaal-economisch netwerkelijke invloeden van het Angelsaksische op onze samenleving terzijde schuiven, teneinde niet net te doen alsof die invloed vooral in de taal op onze universiteiten zit i.p.v. bijvoorbeeld in geconcentreerd kapitaal en mensen die daaromheen lucratieve baantjes hebben.