Psychiaters ratelen maar wat
Met Lilian Kuipers van de forensische afdeling van de Nederlandse Vereniging voor Psychiatrie...
Die rond de kwestie Thijs H. oppert dat "De redenering dat iemand in een psychose deels toerekeningsvatbaar zou zijn omdat hij schijnbaar rationele keuzes maakt.. vanuit psychiatrisch oogpunt wetenschappelijk onjuist" is.
Waar professionele ironie duidelijk schuilt in de bewering van wetenschappelijkheid als leidend in haar discipline vervolgd door:
"Iemand is onder invloed van een psychose wel in staat om afwegingen te maken, maar zodra het handelen rechtsstreeks voortkomt uit de psychotische gedachtes, hallucinaties of existentiële angsten [*] zijn deze afwegingen niet meer rationeel [**]."
Terwijl het bij de kwestie Thijs H. volgens mij niet gaat om eventuele irrationaliteit achter schijnbaar rationele keuzes, maar om de notie dat de aard van het gedemonstreerde - verborgen - handelen laat zien dat zelfs de psychotische Thijs zich (1) bewust leek van het feit dat ie iets deed wat eigenlijk (wettelijk vastgelegd misdadig) verkeerd*** was plús (2) dat die blijkbaar prima doorhad hoe ernstig - fataal - z'n voorgenomen transgressie zou ingrijpen op diens slachtoffers...
En aangezien we weten dat iedere zgn. rationele keuze altijd voortkomt uit betrekkelijke perceptie die een beperkt en vooringenomen kennen van de werkelijkheid vormgeeft, lijken mij dat de enige twee wetenschappelijk verantwoorde criteria om toerekeningsvatbaarheid vast te stellen.
Maar het staat de psychiaters hier natuurlijk wel vrij om op andere dan wetenschappelijke gronden - beroepsgroepse medeoorzakelijkheid misschien - voor gerechtelijke coulance te pleiten.
* Wetenschappelijkerwijs een bijzonder merkwaardige vermelding, aangezien 'existentiële angst' niet eens een (ik meen regelmatig hooguit pseudowetenschappelijke) DSM-vermelding heeft; kennelijk refereert aan vrij algemene dingen als vrees voor eindigheid van je bestaan of gevoelens daar geen grip op te hebben.
** Maakt een redenatie die het halfvaste ontstolt naar volkomen vloeibaar omdat 'rationaliteit' - i.t.t. 'psychose' - helemaal geen medisch-wetenschappelijke definitie kent; vaak een samenraapsel is van sociaal geaccepteerde wanen - dingen zoals religie of het idee van de democratisch beneficiaire kapitalistische economie, afhankelijk van lokale en globale(re) tijdgeesten - en solidere waarneembaarheden, waarbij het hebben van wanen of hallucinaties alleen - hoe ingrijpend ook - kennelijk niet vanzelf het rationele als zodanig diskwalificeert.
*** Waar we - mijns inziens volgens H.'s eigen woorden - eerder kijken naar iemand die op grond van - irrationele - inbeelding met verwarde gedachten - rationeel - besloot tot het gaan beïndigen van - uiteindelijk drie - mensenlevens, dan bijvoorbeeld naar iemand die in blinde paniek - situationeel onmiddelijk - dacht met geweld te moeten ontkomen aan - rechtsstreeks vanuit psychose - tot belagers ingebeelde passanten.
Reacties
Een reactie posten