Misleiding vloeit rijkelijk opvallend uit semantische smeltkroes

Waar zorgen over gezichtsherkenningssoftware repetitie der globaal georganiseerde vaagheden baren met:

"Ik zie echt wel de nuttige toepassingen. Maar je moet niet doorslaan. Ik bedoel: China is voor de doorsnee-Chinees een behoorlijk veilig land, maar wel op een kille manier."

https://www.volkskrant.nl/wetenschap/de-reele-gevaren-van-gezichtsherkenning-ik-wil-niet-in-een-wereld-leven-waar-iedereen-potentiele-verdachte-is~b26a02bd

Met een - geschat - miljoen mensen, die dus duidelijk niet doorsnee genoeg zijn, in interneringskampen... 

Meer doorsnee Chinezen die daar openlijk aanstoot aan nemen, reëel risico lopen op criminalisering van politieke uitingen, marteling en gevangenschap..

Waar 'veiligheid' van de staat kennelijk geheel is ontkoppeld van individuele belevingen en gevoelens rond vrijheid of geborgenheid van iedereen die er zogenaamd mee wordt beschermd.

"Veilig op een kille manier"...

Opzichtige oxymoron als retorische camouflage van politieke discrepantie, die te de Volkskrant merkwaardig vervolg krijgt in:

"Privacy is een belangrijke waarde in onze maatschappij en we hebben ruimten nodig waar we veilig zijn en niet 24 uur per dag bespied worden door camera's van de overheid, winkels of buren..."

De trade-off immer privacy versus veiligheid heet, terwijl we het hier volgens mij eigenlijk eerder - "zoals in China al gebeurt" en waar we zelfs nadrukkelijk "veilig" voor moeten "zijn" - hebben over spanningsvelden tussen veiligheden van - politiek, sociaal-economisch - gevestigde ordes* en veiligheden van daaraan onderworpenen, die blijkbaar regelmatig nauwelijks overlappen...

Maar met veiligheid een begrip dat vooral vlot vloeibaarder wordt onder neerdrukkende krachten van toenemende hiërarchiesteilheid, moeten wij - in het land van bijvoorbeeld de toeslagenaffaire, systemisch tot 'legaal' rechtgelulde** openbare executies van 'verwarde personen' en ronduit criminalisering van volstrekt democratisch legitiem klimaatprotest - dus geloven dat alles wel snor zit, zolang we maar niet net zo worden als China.

* Oei! Polarisatie?! Welnee! Dingen als 'tot de orde roepen'***, hebben in machtsegalitaire - ik meen helaas immer nog enkel utopische - democratische rechtsstaten nou eenmaal een heel andere betekenis dan ter - impliciet hierbij de nieuwe, vanzelf afglijdende, de Volkskrantse maatstaf voor onze samenleving - autoritaire regimes.

** Zoals gevallen gedocumenteerd te mijn LinkedInprofiel, waarbij o.a. precies dezelfde krant intensief betrokken was; en ieder maal dat onze zelfverklaarde 'vijfde macht' feitelijk - (***) in plaats van haar werk te doen - op de schoot van andere machten kruipt, dan daar ongestraft handjeklap spelen mag in vrolijke samenspan over zulks, vergemakkelijkt natuurlijk zo'n discoursmechanisme.