Democratisch deficiet spookt waar het dit niet dat is
In de hoofdrol hoofdredacteur Pieter Klok van de Volkskrant, die de hierbij bedrijfsmatig verheven mening heeft dat:
"Het besluit om de studielening in te voeren, is genomen door een democratisch verkozen meerderheid van het parlement. Dat een nieuw kabinet de maatregel terugdraait, wil niet zeggen dat de maatregel niet legitiem was."
Waarmee Klok kortom suggereert dat besluiten van democratisch verkozen meerderheden van het parlement vanzelfsprekend legitiem* zijn totdat de wind in ons discours - blijkbaar een ingewikkelde wiskundige functie van o.a. Pieter Klok's eigen dynamiek i.c.m. bijvoorbeeld nog duizend en een denktanks plus lobbyclubs** - dusdanig draait dat bij verkiezingen die verhouding verandert.
Waar echter legitimiteit van beleid natuurlijk niet iets is dat als een spookgedaante verdwijnt zodra het parlement verkozen is...
Zulke legitimiteit allicht niet enkel bestaat per stembusuitslagen, maar ondertussen - ongeacht meerderheden in parlementen en/of zelfgebakken discourslucht - gewoonweg - vinger aan de pols, want de patiënt ligt kennelijk ook bijna op sterven - objectief gemonitord moet worden op gevolgen die mogelijk de fundering van onze democratie finaal aantasten..
En volgens mij is het systematisch afknotten van onze intellectuele ontwikkeling door wat voor opgelegde schaarste danook, daar per definitie funderingsrot.
Aantasting die - althans in dit geval - mijns inziens overigens eerder voortkomt uit - politiek soms ronduit machiavellistisch bespeelde - grondwettelijke hiaten met onderhand fataal detriment rakend totaan de kern van ons democratisch vermogen, dan uit (zgn.) interelectoinele legitimiteit van parlementen.
* Het soort professionele naïviteit dat misschien tevens precies die Pieter duur zal komen te staan wanneer zulke beroepsironie van onze urbanuspers eenmaal de orbanisering van onze samenleving heeft helpen voltrekken tot iets ook veel de Volksrant onvriendelijkers; waar niet meer enkel onafhankelijk journalisten of andere paupers keihard de bok zijn vanwege hun "grote bek" naar 'autoriteit'.
** Waarschijnlijk grotendeels weer - latent nepotische - functies van netwerkelijk vertaald belang uit ervaren onderhevigheid aan maatregelen in de sociale omgevingen rond deelnemers aan zulke (extra-democratische) machtsdynamische kernen, waardoor volgens mij uiteindelijk m.n. hogere-middenklassemeningen en bazentaal worden opgehangen aan het nagenoeg geraamte van onze tot broodmager uitgehongerde democratische rechtsstaat.
Reacties
Een reactie posten