Houzee hypocrisie!

Met "31 fiscale regelingen" van in totaal tig miljard per jaar, die regelrecht onze planeet om zeep helpen...

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/fossiele-industrie-krijgt-veel-meer-subsidie-dan-gedacht-stellen-actiegroepen-niet-4-5-miljard-niet-17-2-miljard-maar-37-5-miljard-euro-per-jaar~bfea0d78

Want: concurrentiepositie van Nederlandse industrie.

Maar wanneer je, onder het minimumloon, met een uitkering werkt aan je eigen concurrentiepositie in onze zgn. kenniseconomie - een rol waarin ieder persoon, niet enkel corporate, door de markt immers gedwongen wordt -, zijn een stel kranten- en tijdschriftabonnementen allicht nog teveel gevraagd qua additionele staatsbijdrage:

"Subject: RE: gesprek Gem Tilburg

To: Daan Van Rijswijk <daanvanrijswijk@gmail.com>

Daan,

Bedankt voor je mailtje.

Hier moet ik duidelijk over zijn, dit valt niet onder bijzondere bijstand.[*]

Wellicht zijn er in de toekomst mogelijkheden.

Dan moet het echt voor werk met inkomsten noodzakelijk zijn."

Uiteindelijk natuurlijk een prachtige catch-22, zoals ik die overigens inmiddels (o.a.) ook van mijn journalistenvakbond gewend ben; geen inkomsten eruit, betekent kennelijk dat je werk - zonder enigerlei bedrijfsbalans om zulks als zodanig te legitimeren in ons normatief stockholmsyndroom van volkomen mensonderwerpend arbeidsethos - eigenlijk gewoon niet bestaat.

En de middelen tot die schijnbaar toch regelmatig door mijn grootcorporate concurrenten opgesmulde fantasie van me, daar moet ik dus blijkbaar dan maar voor gaan tippelen of zo. Volgende week misschien bij u op de hoek. Tot dan!

* Waar de potjes 'meedoenregeling' gerust de (volgens sommigen onder ons absoluut sinistere) verlichting van reikicursussen of mindfullnesshijgerij voor je betalen, heeft onze overheid om een of andere reden liefst dat paupers hun verdere geestesvoer van plekken als facebook halen. Maar met bijzondere bijstand zou ik dan bijvoorbeeld wél - zo verzekerde de uiterst vriendelijk maar mijns inziens verder vrij nutteloos (doch van staatsmiddelen welbedropen) schrijver van het hierboven aangehaalde - een zitbank kunnen kopen, die ik daadwerkelijk nergens kwijt kan. Zodat ik daarop - zo dunkt mij onderhand - dan, tot al mijn komende tijd voorbij is, fijn met m'n eigen ballen kan gaan zitten spelen.