Evidence-based gemeentelijk aanrommelen met radicaliseringaanpak in de erfenis van 'terror' Mark R.
"De aanpak van radicalisering en terrorisme is één van de belangrijkste thema's in het internationale en nationale veiligheidsbeleid.", zo stelde Dick Schoof in een 2014 'Handreiking aanpak van radicalisering en extremisme op lokaal niveau' van NCTV.
En ter die vervlogen tijden, waarin het putride rijp der pauperlijken in de kast van onze belastingdienst nog onvoldoende lucht had gevat om bestuurdersolfactorie überhaupt met enig medelijden vanwege allerlei nare consequenties uit onterecht verworpen onschuldbeginsels te roeren, was het nou eenmaal logisch zulke 'problematiek' - misschien vooral fantasiedreiging in het cumulatief verstand van een krankzinnige veiligheidsstaat - te lijf te gaan met geheimzinnige lokale samenwerkingsverbanden.
Een aanpak per onder andere 'gemeentelijke versterkingsgelden', die consultants et al. van Rand Europe, medio 2022, voor ons evalueerden op effectiviteit*:
Waaruit de kritieke conclusie klonk dat er eigenlijk geen sprake was van werkelijk systematische meting van effecten uit activiteiten op gemeenteniveau, opgehangen aan een - mijn mening - kennelijk bijna schizofrene staatsonderbuik; het eerste een notie waarmee opgang "naar een evidence-based aanpak.." werd bepleit...
Laatste een oproep tot wetenschappelijkheid die dus blijkbaar merkwaardig genoeg vooral afwezig moet zijn geweest in de pakweg zeven jaar aan - dan vrij lukrake - lokale beleidswoekeringen daarmee beschouwd.
Eentje bovendien, waarvan de uitwerking ogenschijnlijk immer geenszins in veilige handen is; zo tekenen Fook Nederveen, Emma Zürcher, Lana Eekelschot, Emma Leenders, Iris Leussink en Stijn Horens bijvoorbeeld op, in de "casusbeschrijving" van een gemeenteambtenaar over een zgn. "krachtenveldanalyse" (p.33):
"De langetermijneffecten zijn echter nog niet herkenbaar" en, even verderop, "Ten tijde van het gesprek waren de verwachte resultaten nog niet volledig behaald. Wel levert de analyse alvast een basis op om onderlinge contacten scherp te houden."
Alsof onderzoek bestaat uit het toewerken naar je voorgenomen conclusie, laatste hier bovendien expliciet uitgedrukt als 'basis' waarvan Dick Schoof ons - zie boven - in 2014 reeds probeerde te overtuigen met meen ik weinig meer dan internationaal georganiseerde hollewoordenpraal, nu dus per duur Rand-rapport in volle cirkel rondgeluld.
Eventjes daarvoor in dezelfde casusbeschrijving, merken de beroepsdenkers van Rand - kennelijk toepasselijk intellectueel marginalen - op dat: 1) "De basis voor de aanvraag een eerdere signaalrapportage en bespreking met OM en politie" was, "waaruit geconcludeerd werd dat er te weinig aanknopingspunten waren voor een concrete aanpak.", 2) "doel.. handvatten zou opleveren voor de praktijk.", 3) "geen behaalde resultaten [zijn] gerapporteerd"...
Desondanks echter, ".. desbetreffend gemeenteambtenaar met de resultaten van de analyse voordelen ondervindt wat betreft het handelingsperspectief van de gemeente.", waar "belangrijkste uitkomst is.. dat het onderbouwing biedt voor.. samenbrengen.. activiteiten op beleids- en praktijkniveau". Eigenlijk gecamoufleerde schijt, waarmee men mijns inziens voornamelijk lijkt uit te drukken dat daar - als voornaamste drijvende kracht achter verenigde, concretere, 'radicaliseringsaanpak' - een flutrapport van ronduit knullig**, 'kwalitatief', onderzoek wordt rondgewapperd als van enigerlei relevante betekenis..
Dat dunkt mij grofweg een 'creep' van vooralsnog totaal ongefundeerde missie in 'real-time'.
De Randfiguren besluiten het blokje rond deze casus vervolgens met de nogal schaduwrijke inlichting dat:
"Krachtenveldanalyses.. in het verleden wel eens tot controverse [hebben] geleid. In ten minste één geval is ooit bezorgdheid geuit over de ethiek en de legitimiteit van het uitvoeren ervan. Dit was echter niet het geval voor de activiteiten in de regio van de geïnterviewde gemeenteambtenaar."
Eerder spin dan zinnige reflectie...
Laat mij daarom hierbij die bezorgdheid (over zeerwelvermoedelijk bezigheden die deels gewoonweg in strijd zijn met onze mensenrechten***) alsnog uiten, tezamen met de suggestie dat eventuele controverse of ambtelijke bezorgdheid daar eigenlijk ondergeschikt zouden moeten zijn aan de dringendere kwesties van "de ethiek" en "de legitimiteit" op zich - tenzij het je natuurlijk enkel om de beeldvorming te doen is...
Het uiteindelijke wellicht inmiddels een aandoening van onze ganse politiek-bestuurlijke hiërarchie, die daar best eens - zo schijnt zulks namelijk wel vaker te verkeren - volledig mee doorziekt zou kunnen zijn onder invloed van zeker jarenlang kwaadaardig narcistisch leiderschap.
* En ik was daar graag nog uitvoeriger op ingegaan, ware het niet dat een fijne Saoedische zakenrelatie me - vanwege een of andere lokale feestdag daar - eergisteren een cadeaubon stuurde voor vlieglessen bij amateurvluchthobbyvereniging de eendagsvlieg, waar ik ook vanalles voor moest regelen.
** "De langetermijneffecten zijn echter nog niet herkenbaar" en zouden dat ook nooit voortijdig kunnen zijn in een degelijke - dubbelblind, gecontroleerde, kwantitatieve - studieopzet. Daarnaast zijn "door bepaalde uitkomsten van de [onafe] krachtenveldanalyse, prioriteiten in de aanpak [en daarmee - het verlengde - mogelijk ook in de onderwerpen van analyse] verschoven"; in sommige wetenschappelijke disciplines heet zoiets gewoon een doodzonde.
*** Zoals recht op een eerlijk, open en publiek, proces of het recht om niet aan experimenten onderworpen te worden.
Reacties
Een reactie posten