VU-A blaast verdacht stinkend luchtje uit haar achterste economenopeningen

"De meeste partijen" zijn het erover eens: "er moet meer geld naar de laagste inkomens"...

https://www.nrc.nl/nieuws/2023/09/15/van-armoedeval-tot-werkloosheid-het-debat-over-bestaanszekerheid-kent-grote-dilemmas-a4174571

En NRC zou niet de keurigste reclamefolder van Nederland zijn als ze daarbij geen stel wetenschappers uit de frivoolste der vakgebieden van sociale kennisvorsing opvoerde - "economen waarschuwen voor de keerzijde" - om ons te vertellen hoe een slecht idee dat is..

Zo stelt hoogleraar bestuur en economie - functiegegoten kruisbestuiving waardoor men feitelijk altijd moet gissen naar de exact vertegenwoordigde (netwerk)belangen in zo'n 'wetenschaps'gebied, misschien wel het grootste 'dilemma'* in dit hele debat - Raymond Gradus (VU Amsterdam): 

"Alleen al.. AOW-stijging kost 11 miljard."

Kostenblabla kritiekloos overgepend door een verslaggever van exact hetzelfde blaadje dat precies vandaag tevens constateert dat, ook volgens onderzoek in opdracht van Rob Jetten zelf, zgn. fossiele subsidies toch écht meer dan dertig miljard per jaar bedragen...

Waar de econoom natuurlijk heel goed snapt, dat die elf miljard aan 'uitgaven' niet vooral door oudjes gaan worden opgepot om bijvoorbeeld des weekeindes onder elkaar mee te jokeren, maar dat die elders weer onmiddelijk via zaken als anderpersoons inkomen en btw verschijnen ter staatsbalans, aan een zijde die de expert hier wel erg merkwaardig opzichtig negeert.

Verslaggever Christiaan Pelgrim citeert van de VU-A - ahaa, een motief! - nog meer van zulke haakse bocht, waar ie hoogleraar economie en overheidsfinanciën - alweer zo'n vanzelfsprekend verdachte belangenversmeltfuctie, als je het mij vraagt - Bas Jacobs aanhaalt met de opvatting:

"Ook het verhogen van de bijstand kent nadelen: een hogere uitkering, zo luidt de economische theorie [en wie is Christiaan Pelgrim van NRC om zoiets - als nota bene beroepsjournalist - kritisch te bevragen?], maakt mensen minder geneigd om aan het werk te gaan."

Eerder conservatief, sectarisch paternalisme van weleer dan vastgesteld feit, waarmee hier - met geveinsde autoriteit van keiharde wetenschap - nog immer academisch wordt benadrukt dat paupers eigenlijk gewoonweg de opgelegde discipline van een corporate arbeidshiërarchie** nodig hebben om überhaupt ook maar één flikkering uit te voeren.

Ik bewijs u hierbij graag nogmaals het tegendeel.

* De ongetwijfeld onmogelijk moeilijke keuze tussen voor onze kennisgroei noodzakelijke takkensnoei die (o.a.) de hooglerarenstatus verbonden aan zulk wildgegroeid pseudowetenschappelijk vernuft in haar verrotte knoppen draagt of uit onmiddelijk eigenbelang, met- en vanwege die status, bij blijven dragen aan een schimmelziekte die uiteindelijk de ganse quercus vloert; de verstandsgroenvoorzieners van VU-A gaan kennelijk bij voorkeur voor het laatste.

** Juist omdat die corporate arbeidshiërarchie - genetwerk belang dat als een stockholmsyndroom al onze economische percepties in de weg zit - zo'n beetje als enige geldige leidende organisatievorm wordt aangenomen, doet de hoogleraar net alsof niet werken in een bedrijfsstructuur meteen betekent dat je niks met arbeid bijdraagt aan onze samenleving: je arbeid bestaat zgn. niet, zolang die niet in het kader van een balansrekening plaatsvindt; maar waar eventuele professionalisering der zelfontplooide bezigheden o.m. afhangt van basale bestaanszekerheid, acteert deze ethische cirkelredenering met professorenplaksnor dus een morele noodzaak tot tegenovergestelde.