Over breinen en dozen

Met popcultuur, Hume, Descartes, Copernicus en Aristoteles...

Die blijkbaar veel preveleren boven nodige dosissen moderne neurobiologie, in de Volkskrantse kletspraat van Laurens Verhagen over vermeend mogelijk bewustzijn van AI.

https://www.volkskrant.nl/wetenschap/kan-ai-ook-emoties-hebben-ik-wil-dat-iedereen-begrijpt-dat-ik-in-feite-een-persoon-ben~ba6c9ed3

Waar aperte nonsens per conclusie "'AI is nu nog een brein in een doos'", wordt opgestuwd met - professioneel ironische - stokoude valse dichotomie van lichaam en hoofd:

"'Stel dat je anticipeert op.. gebeurtenis waarvan je denkt dat die slecht voor je is. Dat is.. ratio en cognitieve voorwaarde voor.. emotie zoals angst. Vrijwel op hetzelfde moment gebeurt.. iets in je lichaam... fysiologische gewaarwordingen die vervolgens weer je manier van kijken beïnvloeden.'"

En "'Deze wisselwerking tussen hoofd en lichaam, waarschijnlijk ergens in de evolutie ontstaan, is essentieel..'" volgens Mehdi Dastani, hoogleraar kunstmatige intelligentie te UU...

Merkwaardig vaag, aangezien we inmiddels - minstens een paar generaties wetenschappers lang - welbekend zijn met de fysiologische loci van origine rond dat samenspel: de subcorticale delen van onze hersenen, waaraan we ooit refereerden als zgn. 'reptielenbrein'..

Waaronder de neurochemische multikern bestaande uit thalamus, hypothalamus en pijnappelklier - waarvan we, sinds Descartes zo ongeveer, weten dat de uitvoerig met affect en emotie in verband gebrachtte neurohormonale producten ervan, tegelijkertijd hersenen én de rest van het lichaam aandoen met systemische, meervoudig terugkoppelende effecten...

Het limbisch systeem - inclusief hippocampus; geassocieerd met korte-termijn geheugen en aanzet van lange-termijn (her)inneringen, en amygdala; van belang in o.a. aandacht voor stimuli zoals gezichtsuitgedrukte emoties en de aanzet van emotionele respons daarop..

Of de basale ganglia, van wat o.m. verstaan wordt als ons neurochemisch beloningssysteem.

Gedefinieerde functies ter kern van ons bewustzijn, die in onderstaand artikel misschien niet ontbreken zouden* als de auteur, ".. over technologie, internet en kunstmatige intelligentie.." plus ooit ".. onder andere hoofdredacteur van nu.nl", überhaupt een reet snapte van waarover ie hieronder schrijft - d.w.z.: indien de schrijvers' drijfveer hier niet zou bestaan zonder met onderwijs ontloken vermogen...

Óf - wanneer zulk vermogen wel degelijk werkelijk in dat individu bestaat (wat ik nadrukkelijk betwijfel), maar hier feitelijk genegeerd wordt, dan schijnbaar t.b.v. de schijvers' drijfveer - gegeven individu niet vooral bedreven leek in lezers redirigeren rond tuinen vol zelfgemaakte stromannen van overmaten bombastiek, gegoten in onoverzichtelijke long-reads..

Hoe dan ook, een opzet die ik in geen geval wetenschapsjournalistiek noemen zou.

* Ik neem namelijk aan - allicht helaas wellicht abusievelijk - dat ".. Agneta Fisher, hoogleraar emoties en affectieve processen [te UvA].." die door desbetreffend welingevlochten techpenhuurling wordt aangehaald, laatste zulks allemaal had kunnen vertellen als daar door de 'wetenschaps''journalist' gericht naar was gevraagd.

En als zodanig is AI nu eigenlijk bij lange geen brein in een doosje, maar enkel hooguit technologische benadering van neurale informatiesamenhang zoals - per momentopnames - waarneembaar in de buitenste lagen van onze hersenen..

Waarin affect en emoties niet simpelweg eindproduct zijn dat behoort tot "'.. het fysieke systeem van.. menselijk brein.. als onze toevallige [**], door de evolutie ontstane configuratie..'" waarvan het - volgens hoogleraar AI, Frank van Harmelen - "'eigenaardig [zou] zijn als.. [dit] het enige systeem [was].. in staat [tot bewustzijn].'"..

Maar - evolutionair zowel als in cognitieve ontwikkeling - grondbeginselen zijn van dat bewustzijn, waarvan we volgens dezelfde zwetser Van Harmelen "'Nu [nog min of meer terecht zouden] denken dat we [als mens] de enigen zijn'" daarmee behept:

Waar zulke grondslagen voor bewustzijn dus evident ontberen aan iedere computer terwijl hooggeleerd professoren elektrotechnische bewustzijnsfabriceerkunde telkens weer breedgepodiumd mogen betogen van misschien ook niet, herkennen we ze kennelijk nog immer liever geenszins waar die vanzelfsprekend wél bestaan maar bijvoorbeeld onaangenaam tasten aan onze ter orde gevestigde veeboerenmoraal.

** Ik sluit redelijkerwijs zelden toeval uit wanneer het gaat over evolutie, maar acht de overlevingswaarde van desbetreffende fenomenen hier toch echt onmiskenbaar; geenszins meer configuratie uit toeval***, tenzij men wel erg - en voor zo'n betoog onredelijk - ver terug hypothetiseert.

*** Als kans die overigens, althans volgens alle experts ter zake, bijzonder baat bij zekere specificiteiten der organische chemie; in oorsprong al geheel niet even groot is voor alle soorten materialen.