Descommunicatie?

"Beste Daan,

Zojuist hebben we contact gehad over jouw vraag om het standpunt van [Novadic-Kentron] tav [sic.] telefoonverslaving en ons kennisniveau daarover.

Om in te kunnen gaan op dit verzoek ontvang ik graag van jou een aantal artikelen die je hebt geschreven en gepubliceerd als onafhankelijk journalist.

Het protocol bij NK is namelijk dat we graag meewerken aan inhoudelijke artikelen voor gerenommeerde media, maar dat we niet ingaan op verzoeken om bijvoorbeeld meningen te delen via social media. Het is belangrijk dat we zorgvuldig omgaan met onze tijd en deze zoveel als mogelijk besteden aan onze cliënten [*].

Alvast dank voor je begrip. Ik zie je publicaties graag tegemoet."

Beste F., medewerker communicatie NK,

Het was mij uit telefonisch contact met een der uw collega's (onderzoeker B.) reeds duidelijk dat uw organisatie:

1) Heden helemaal geen onderwezen standpunt heeft over het fenomeen in kwestie.

Waarna ik uit uw mail mag opmaken dat uw organisatie tevens:

2) Officieel schijt heeft aan vrije pers, tenzij het grootbedrijfse verdienmodellen zijn die zich voordoen als zodanig.**

Wat dat betreft, weet ik op dit moment meer dan voldoende en ruim tweemaal zoveel als ik in eerste instantie beoogde van u te leren.

Vandaar bedankt voor alle moeite!

Daan van Rijswijk, onafhankelijk journalist (MSc, gedragsbioloog)

* Armoe troef bij NK, waar de communicatieafdeling dus blijkbaar ook de cliëntenzorg doen moet;)

** Gelukkig was uw collega B. daarvan kennelijk niet op de hoogte.

(Bovenstaande open respons is een geredacteerde versie van eerdere reactie per e-mail op bovenst weergegeven communicatie. Het geheel heb ik ten slotte - vanzelfsprekend -, als voorbeeld van een recente publicatie van mijn hand, weer in z'n volledigheid gemaild naar de NK communicatieprofessional.)